اخبار و اطلاعیه ها

02

14 بیماری در دوران شیردهی مادر و موارد منع شیردهی

 

از متداول ترین سوالاتی که مادران در دوران شیردهی می پرسند این است که در صورت ابتلا مادر به بیماری آیا می تواند به نوزاد خود شیر بدهد یا خیر؟ سرخک، سرخجه، تبخال، هپاتیت B، دیابت، MS، پرکاری تیروئید، بیماری فشار خون، تب مالت، سرماخوردگی، آبله مرغان از جمله بیماری های دوران شیردهی هستند که مادر نوزاد می بایست در شیر دادن به نوزاد خود با احتیاط عمل کند.
در این مطلب از سایت عرفان سلامت به این بیماری ها می پردازیم و به شما می گوییم که آیا می توانید به نوزاد خود شیر بدهید یا خیر؟

 

بیماری سرخک در دوران شیردهی مادر:

سرخک ميتوانند در دوره جنيني و نوزادي کشنده باشد پس توصيه ميکنند تا زماني که بيماري سرخک مادرمسري است، مادر و کودک از هم جدا شوند تا احتمال ابتلاي شيرخوار کم شود. لذا مادر کودکی که به بیماری سرخک دچار شده است نمی تواند در این دوران به کودک خود شیر بدهد.

 

بیماری سرخجه:

مادر مبتلا به سرخجه مي توانند به شيردهي ادامه دهد. در واقع به مقاومت شيرخوار کمک کرده و واکسيناسيون طبيعي براي شيرخوارش فراهم ميکند.

 

ویروس تبخال:

اگرچه ويروس تبخال براي نوزاد کشنده است و تبخال تناسلي ميتواند به پستان منتقل شود؛ اما اگر زخم پوشيده شود و دور از دسترس و تماس کودک قرار گيرد شيردهي بلامانع است.
اگر ضايعه تبخال روي نوک يا هاله پستان باشد قطع موقت شيردهي از پستان تا بهبود ضايعه لازم است.

 

بیماری هپاتيت B :

اگر مادري در بارداري آلوده شود نوزاد ممکن است به علت تماس با ترشحات مادر هنگام تولد در معرض بيماري قرار گيرد. به نوزادان متولد شده از مادران مبتلا به هپاتيت B در عرض 12 ساعت اول تولد ايمونوگلوبولين اختصاصي B و اولين دوز از واکسن هپاتيت B را تزريق مي کنند
نوبت بعدي واکسن يک ماه و شش ماه بعد بايد تزريق شود اين شيرخواران ميتوانند با شير مادر تغذيه شوند.

 

بیماری ديابت :

شيردهي براي مادران ديابتي مانعي ندارد و همچنين شير دادن اين مادران مزاياي فراواني براي آنها دارد. لذا مادرانی که به بیماری دیابت دچار شده اند می توانند با خیال آسوده به نوزادان خود شیر بدهند.

 

بیماری ام اس ( MS)
مادران مبتلا به ام اس براي شيردهي مشکلي ندارند چون اين بيماري از طريق شير قابل انتقال نيست. حتي شيردهي به مدت بيشتر از شش ماه موجب حفاظت شيرخوار از ابتلا به ام اس مي شود.

پرکاري تيروئيد:
داروهاي ضد تيروئيد در شير ترشح مي شوند ولي مانند بسياري از داروها مقدار بسيار کمي از دارو به شيرخوار مي رسد. اگر شما به دليل پرکاري تيروئيد دارو مصرف مي کنيد بايد به پزشک کودک اطلاع دهيد تا او نيز تحت کنترل دقيق قرار گيرد.


بيماري قلبي/فشار خون:
شيردهي سبب آرامش مادر شيرده مي شود. شيردهي براي مادري که مشکل قلبي يا فشارخون بالا دارد مفيدتر است. شيردهي هيچ فشار اضافي بر قلب وارد نميکند. بسياري از داروهاي مربوط به پرفشاري خون با شيردهي سازگاري دارند اما با مصرف دوز بالاي داروهايي که ادرار را افزايش ميدهند توليد شير کاهش مي يابد که بهتر است پزشک اين داروها را با دوز کم تجويز نمايد.


تب مالت:
انتقال اين عفونت از طريق تغذيه با شير مادر مطرح ولي ثابت نشده است. شايد مناسب باشد که براي مدت 48 تا 72 ساعت اول که مادر مبتلا تحت درمان قرار ميگيرد تغذيه با شير مادر قطع شود و پستان ها دوشيده و شير دور ريخته شود.

مسموميت غذايي:
در تمام مدتي که مادر علائم گوارشي ناشي از مسموميت غذايي دارد (ضمن رعايت بهداشت به ويژه در صورت ابتلا به اسهال) شيردهي مي تواند بدون وقفه ادامه يابد. وقتي مادر نياز به بستري شدن در بيمارستان دارد بهترين روش آن است که مادر و شيرخوار باز هم در بيمارستان در کنار هم قرار گيرند و شيردهي در 24 ساعت ادامه داشته باشد.

حساسيت يا سابقه آلرژي در خانواده:
اگر شما يا پدر بچه به غذاهايي حساس هستيد پرهيز از خوردن آن غذا هنگامي که فرزندتان خيلي کوچک است مفيد ميباشد و تغذيه مکرر با شير مادر توصيه مي شود. اگر به لبنيات حساس هستيد براي مثال وجود پروتئين هاي شير گاو در شير شما مي تواند سبب مشکلاتي براي شيرخوار شود. اما اين شانس براي کودکتان وجود دارد که اگر با شير مادر تغذيه شود در مراحل بعدي زندگي به اين غذاها حساسيت نخواهد داشت.
شیر دادن به نوزاد در دوران سرماخوردگی:

در مادر مبتلا به عفونت هاي شايع نظير سرماخوردگي و غيره ادامه شيردهي بلامانع است زيرا اگر شيرخوار مبتلا هم بشود انتقال مواد ايمني بخش و پاد تن ها به او موجب تخفيف بيماري مي شود. با رعايت نکات بهداشتي ميتوانيد احتمال بيمار شدن شيرخوار را کم کنيد.
آبله مرغان در دوران شیردهی:


ابتلا به آبله مرغان در دوران جنيني سبب تولد نوزاد بسيار نارس مي شود و در نوزاد تازه به دنيا آمده کشنده است. آبله مرغان در دوران کودکي به ندرت عارضه ايجاد ميکند. اگر مادر و پزشک توافق به جدايي نوزاد و مادر داشته باشند و همچنين پستان مادر ضايعه اي نداشته باشد مادر بايد شيرش را بدوشد و شخص ديگري آن را به نوزاد بدهد. اگر شما يک ماه بعد از تولد نوزاد دچار بيماري شده باشيد نيازي به قطع تغذيه با شير مادر نيست. به ويژه اگر ايمونو گلوبولين هم به شيرخوار تزريق شده باشد. همچنين شيرخوار نبايد تا زماني که ضايعات پوستي ابله مرغان خشک نشده اند در تماس مستقيم با آنها باشد.

 

اسهال:
احتمال اسهال کودکان شيرخوار که از شير مادر تغذيه ميکنند به مراتب کمتر از بچه هايي است که با شيرمصنوعي يا شيرگاو تغذيه ميکنند. از علل اسهال در شيرخواران حساسيت هاي غذايي و در رأس آن حساسيت به شير گاو است. پس تغذيه انحصاري شيرخوار با شير مادر در شش ماه اول رعايت شود تا بتوانيد او را در برابر عفونتها محافظت کنيد. شيرخوار مبتلا به اسهال بايد مکرراً با شير مادر تغذيه شود. شيرخواره بالاتر از شش ماه علاوه بر شير مادر و محلول ORS به ادامه غذاهاي کمکي مناسب سن خود نياز دارد. حتي پس از بهبودي نسبي اسهال، دادن غذا و شير مادر بايد افزايش يابد.

 

این مطلب توسط سرکار خانم محترم احمدی و پروین محمدی گردآوری شده است.

 

منابع:

  راهنمای مادران براي تغذيه با شيرمادرـ وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی (1395)

  حمايت و ترويج تغذيه با شيرمادر در بيمارستان هاي دوستدار کودک ـ وزارت بهداشت (1392)

Actions: E-mail | Permalink |
دی ان ان